עֲשָׂרָה נִסִּים נַעֲשׂוּ לַאֲבוֹתֵינוּ בְּבֵית הַמִּקְדָּשׁ. לֹא הִפִּילָה אִשָּׁה מֵרֵיחַ בְּשַׂר הַקֹּדֶשׁ, וְלֹא הִסְרִיחַ בְּשַׂר הַקֹּדֶשׁ מֵעוֹלָם, וְלֹא נִרְאָה זְבוּב בְּבֵית הַמִּטְבָּחַיִם, וְלֹא אֵרַע קֶרִי לְכֹהֵן גָּדוֹל בְּיוֹם הַכִּפּוּרִים, וְלֹא כִבּוּ גְשָׁמִים אֵשׁ שֶׁל עֲצֵי הַמַּעֲרָכָה, וְלֹא נָצְחָה הָרוּחַ אֶת עַמּוּד הֶעָשָׁן, וְלֹא נִמְצָא פְסוּל בָּעֹמֶר וּבִשְׁתֵּי הַלֶּחֶם וּבְלֶחֶם הַפָּנִים, עוֹמְדִים צְפוּפִים וּמִשְׁתַּחֲוִים רְוָחִים, וְלֹא הִזִּיק נָחָשׁ וְעַקְרָב בִּירוּשָׁלַיִם מֵעוֹלָם, וְלֹא אָמַר אָדָם לַחֲבֵרוֹ צַר לִי הַמָּקוֹם שֶׁאָלִין בִּירוּשָׁלַיִם:
Dziesięć cudów zostało dokonanych za naszych ojców w świątyni: żadna kobieta nigdy nie poroniła z powodu zapachu ofiar; mięso ofiar nigdy nie gniło; w rzeźni nigdy nie widziano muchy; arcykapłan nigdy nie wygłosił nowatorskiej emisji w Jom Kippur. [Ponieważ jest to tumah, który wydobywa się z jego ciała, jest bardziej odrażający niż inne typy]; deszcz nigdy nie ugasił ognia na stosie drewna [chociaż ołtarz był odsłonięty], wiatr nigdy nie poruszył słupa dymu z jego miejsca [aby nie wzniósł się w kolumnie]; psul [dyskwalifikująca wada] nigdy nie został znaleziony w omerze [ofierze], dwóch chlebach lub chlebie pokazowym. [Bo jeśli psul został znaleziony przed (wyznaczonym czasem) ich micwy, nie można było ofiarować go innym. Bo omer zbierano w nocy, a nie zbierano zbyt wiele; a dwa bochenki zostały upieczone w wigilię jom tov, a ich pieczenie nie zastępuje jom tov. I podobnie chleb pokazowy pieczono w przeddzień szabatu]; stali w zwężeniu (tzfufuim) [jak w „tzaf (unoszący się) na powierzchni wód”. Było ich tak wielu, że byli przyciśnięci do siebie do tego stopnia, że ich stopy oderwały się od ziemi i „unosiły się” w powietrzu] i skłonili się w rozszerzeniu. [Kiedy ukłonili się, dokonał się dla nich cud i pokłonili się w (obszernym) pokoju, każdy po cztery łokcie odsunięty od bliźniego, tak że jeden drugiego nie słyszał, kiedy wyznał swoje grzechy]; a wąż ani skorpion nigdy nikomu nie skrzywdzili w Jerozolimie i nikt nigdy nie powiedział swemu sąsiadowi: „Jerozolima jest„ za ciasna ”, abym mógł w niej mieszkać”. [ponieważ to miejsce zapewniało im środki do życia i nie było potrzeby, aby ktokolwiek wychodził i mówił: „Dla mnie jest„ za ciasno ”i nie mogę mieszkać w Jerozolimie”. Niektóre wydania muszą „przespać się” (zamiast „zamieszkać”), co odnosi się do pielgrzymów festiwalowych, żadnemu z nich nie jest zbyt trudno spać w Jerozolimie z powodu braku miejsca (patrz Yoma 21b)].
Bartenura
Rabbeinu Bahya
A great miracle occurred on a regular basis on this altar. Although the fire on the altar burned around the clock, neither the wooden boards nor the copper overlay burned or melted. This was also one of the miracles mentioned in Avot 5,5 that even when it used to rain the fire on the altar where the wood was stacked would not be extinguished by the rain. It (the altar during the period when the Temples were standing) was standing in the area called עזרה, an enclosure without a roof, corresponding to the courtyard mentioned in connection with the Tabernacle.
In Tanchuma Terumah 11 we find the following comment:. Moses was afraid that the fire might burn the wood of the altar. G’d reassured him, saying: “why are you afraid Moses? Who ordered fire to burn? You should learn from your own experience. When you came up to the mountain and you entered the ערפל, and you walked between rows of fire you did not get burned. Moreover, you entered My domain, and I Myself Am consuming fire (Deut. 4,24) and you remained unscathed. Similarly, the altar’s boards and covering will not be burned either.” If someone were to say that the copper overlay over the boards of the altar was so thick that no miracle was required to protect it form melting, Rabbi Nechemyah said that it was no thicker than the coin called a דינר. Rabbi Pinchas, son of Bar Chama, said that the altar constructed by Moses (Betzalel) was more beloved by G’d than that constructed for Solomon’s Temple even though Solomon’s altar was much larger, seeing that we read in Kings I 3,4 that Solomon’s altar could accommodate 1.000 burnt offerings (presumably at one time).